Citater
vapurun güvertesinde iki genç yan yana oturmuş konuşuyorlardı. Deniz tarafında bulunanı şişmanca, açık kumral saçlı, beyaz yüzlü bir delikanlı idi. Bağa bir gözlüğün altında daima yarı kapalı gibi duran ve eşya üzerinde ağır ağır dolaşan kahverengi miyop gözlerini vakit vakit arkadaşına ve solda, güneşin ziyası altında uzanan denize çeviriyordu. Düz ve biraz uzunca saçları, arkaya atılmış olan şapkasının altından dökülerek sağ kaşını ve gözkapağının bir kısmını Örtüyordu. Çok çabuk konuşuyor ve söz söylerken dudakları hafifçe büzülerek ağzı güzel bir şekil alıyordu.
“Hayat beni sıkıyor...” dedi. “Her şey beni sıkıyor. Mektep, profesörler, dersler, arkadaşlar... Hele kızlar... Hepsi beni sıkıyor... Hem de kusturacak kadar...”
Dünyaya ne halt etmeye geldiğimiz sualine o da cevap veremedi.
Vurderinger
🔮Overraskende
💞Superromantisk
👍Værd at læse
gözyaşlarımı tutamıyorum. yıllar olmuştur bir kitap üzerinde bu kadar ağlamamışımdır.
Sabahattin Ali öyle bir kitap yazmış ki…
(o okuduğum sayfalarda tekrar tekrar parmaklarımı gezdirerek sessizce ağlamak istiyorum)
biz hayatımızla oynadığımızı sanıyoruz ama aslında hayatımız sessizce bizimle oynuyormuş. Sabahattin Ali haklı, hayat hiçbir zaman bizim mantığımızla çalışmıyor.
erkeklere anlatamadığımız şey, bu kitapta söze dökülmüş. ve ilginçtir, ki bunu bir erkek yazar yazıyor — ama bir kadının ağzından öyle gerçekçi bir şekilde veriyor ki, insan “demek ki anlayabilen erkekler de varmış” diye düşünüyor.
mutlaka okuyun!!!
👍Værd at læse
👍Værd at læse
fb2epub
Træk og slip dine filer
(ikke mere end 5 ad gangen)