Айман-Шолпан. Пьеса

Кәрия (сасқалақтап). Сал тоқымды былай сал!

Жарас (саспай).

Күреңмен кетті Арыстан.

Теңге, Айман – ауылда жоқ жалғыз мал!

Көтібар (құтырынып).

Құрттың ойбай, құрттың

Не дейді түге, мына қар...

(Найзасын жерге қарш-қарш шаншып.)

Сынды-ау сағым, жер болып

Қайтермін, қандай шара бар? (Жөнеледі.)

Айман (Жарасқа).

Күреңді беріп Арыстанға

Тауыпсың-ау жақсы амал.

Жарас. Үндемей енді тұра қал!

Тенге (жұдырығын Көтібар кеткен жаққа түйіп).

Жат жыныңды құшақтап

Өртенбесең өле қал...

Айман (Биші жігітке). Ал, шырағым, бізге күн туатын болды ғой... Қуансаңшы енді дұрыстап. (Күледі.)

Ілінер жөргем мен емен.

Әнші орыс әйелі