Vizantijski svet

apostoli, premda su bili neprosvećeni, ipak su svet prosvetili.“

Manastiri su predstavljali središta hrišćanskog čovekoljublja u najplemenitijem smislu te reči

Naviknuti na prestonicu, gde se odvijao buran intelektualni život i gde se uvek nešto događalo

Crkva je hranila siromašne mnogo pre 618. godine, a nastavila je to da čini i posle odustajanja države

Atanasije Atonski, utemeljivač monaškog života u Svetoj Gori

Hleb (artos, psomion) bio je osnovna životna namirnica u ishrani Vizantinaca

425. godine utemeljen je carigradski univerzitet

pravi vizantijski intelektualac mora da bude upućen u hrišćansko bogoslovlje

teologija je činila venac i bila cilj svih nauka

Naročito su bile omiljene ruže jer se verovalo da u njihovoj prirodi „ima nečeg božanskog