Не ідзі, нічога табе ад мяне не будзе. І нічога табе ад мяне не можа быць.
Тамара Микулякhar citeretfor 4 år siden
Твар у гэтай дзяўчыны быў прыгожы і яшчэ прыгажэйшы ад таго, што быў смугляны. Толькі не было ў ім таго, што здалося яму і што відно было тады вечарам, як скакала яна.
Тамара Микулякhar citeretfor 4 år siden
У чатырнаццаць год зімою жылі ў горадзе, і тады былі спробаваны слодычы першага кахання.
Тамара Микулякhar citeretfor 4 år siden
Яна скакаць і спяваць добра можа. Ого! Хто лепш за яе скача! У горадзе так не ўмеюць скакаць, і яна паедзе туды. Яна артысткай хоча быць... Гэта сястра мая, Нонна...
Тамара Микулякhar citeretfor 4 år siden
Назаўсёды ў памяці асталіся і ясныя асеннія раніцы, і аўсянае поле з белым павуціннем, жураўлі, што ляцелі высока.
Тамара Микулякhar citeretfor 4 år siden
цыган і моўчкі глядзеў у адно месца на ваду. Зашмальцаваныя да роўнага бляску яго картовыя порткі нізка навіслі над халявамі, і загэтым ногі яго здаваліся тоўстымі. Ад гэтага і сам ён здаваўся зусім нізкі. І яшчэ быў ён нейкі смешны на выгляд: зусім малады, нейкі дзіцячы твар няўдала камбінаваўся з купчастымі вусамі і падстрыжанаю барадою.
Тамара Микулякhar citeretfor 4 år siden
Андрэй Сімовіч - задумёны і не вырасшы яшчэ добра хлапец.
Катя Волковаhar citeretfor 5 år siden
І ён прайшоў, толькі пакінуў па сабе след - упэўненасць у тым, што ва ўсім ёсць смутак і ва ўсім ёсць шчасце...
Катя Волковаhar citeretfor 5 år siden
Брат кіўнуў Нонне галавою; у яго нядобра і сумна было на душы...
Катя Волковаhar citeretfor 5 år siden
асенняй ночы і маладой чуласці гэта ўсё ў яе... І яшчэ было ў яе, але больш у думках, нездавальненне ад таго, што адна яна тут, ніхто яе не бачыць, ніхто на яе не глядзіць, не гавораць пра яе, не захапляюцца ёю..